Zo, het is even geleden dat ik jullie liet weten hoe het hier is....Morgen vlieg ik weer terug, de computer is vrij en ik heb nog een hoofd vol verhalen....

We waren gebleven bij Ulaan Bataar. Het Nadaam Festoival. nationale feestadg van de Mongolen. De openingceremonien was geweldig, een stadium vol mensen met tal van parades. Alle dure autos va heel Mongolie waren er bijeen getrommeld, zag zelf een limosine Hummer!!. Het ancle bone schieten gezien: enkels van schapen geloof ik, waarop geschotenm moet worden met een vierkant stukje hertenbot. De schutters zitten op 2 of 3 meter afstand en schieen met hun vinfgers het botje een soort kastje in, waarop de twee ancle bones staan. Die moeten dus omvallen. De heren erom heen zingen om de schutter in de juiste stemming te brengen (opperste concentratie). Een heel schouwspel en uiterst serieze aangelegenheid. Ze oefenen het hele jaar door en de winner van elk toernooi krijgt een streep erbij op een slip die aan zijn hoedje hangt.

In de avond,m zeg maar nacht, speelde Nederland de finale! Wij uietraard gaan kijken met alle Nederlanders die we hadden leren kennen (een bus vol). Aletta en ik hgadden ons geweldig uitgedost met balonne, oranje hoedje en pet, buttons, als het maar oranje of rood wit blauw was! We vonden een tent met een groot scherm en hebben het voorprogramma verzorgd: we zijn voor het grote scherm gaan dansen! Met een esje Heiniken knikkebollend de finale gekeken. De meeste Mongolen waren voor Spanje en na de wedstrijd ik ook wel (een beetje). We hebben veel lol gehad, even geslapen en werden toen opgehaald voor devolgende stek: Nationaal Park Terelj.

Een oase van rust en groen. Heerlijk. De volgende dag gaan paardrijden naar de rivier. Nog even gegaloppeerd (paarden zijn me te mak,,,) en uiteraard de volgende dag een fijn gevoel tussen de benen (..). Lekker gewandeld, de befaamde Turtle Rock gezocht (niet gevonden) maar wel met een Mongoolse familie yoghurt gegeten. Ze waren een hek aan het repareren en nodigden ons uit voor een bakje zelfgemaakte yoghurt. Leuk! Enkele kinderen spraken wat Engels, dus konden we wat woordjes uitwisselen. De moeder kwam even later met een placemat van Keukenhof aan!! Kleine wereld zeg.

Vanuit Terelj weer terug naar Ulaan Bataar waar we smorgens vroeg de trein namen naar Beijing, China. Een wat luxere versie dan de trein vanuit Moskou. Geweldig hoe je het landschap ziet veranderen, van Steppe en groen in bebouwing en grijs. De grens passeren duurde wel even, maar we kregen de paspoorten netjes teug met uitreis en even later de inreis stempel erin. Bagage werd gecontroleerd. Bij de grens met China hebben we even lekker kunnen shoppen in een Chinese supermarkt. De mafste dingen verkopen ze daar, van speelgoed tot pantysokjes, slippers, gedroogd fruit en Chinese likeur. Hier hebben we onze laatste Mongoolse Tugriks opgemaakt en uitaard lekker gesmikkeld van alle ingeslagen lekkernijen. Een heel gezellige avond gehad met wodka en nootjes en veel lol gehad met onze gekochte pantysokjes in de plastic slippertjes (voor iedereen was er een paar slippers te gebruiken tijdens de treinreis).

Omdat in China het spoor een andere breedte heeft dan in Mongolie moest het onderstel worden gewisseld. Dat ging soepel, tja ze doen dat ook een paar keer per week. We werden een hangaar ingereden en de trein werd opgetild en allerlei mannetjes en vrouwetjes kwamen dan sleutelen. Je mocht de trein niet uit, maar kon het hele schouwspel zien bij andere treinstellen.

Op het station in Beijing heb ik afgescheid genomen van Aletta en anderen die ik onderweg ben tegengekomen. Ik had in Beijing niets geregeld. Heb eerst Yuangs gepind (het grootste briefje is 100 yuang, wat ongeveer 11 euro is) en ben toen met de taxi naar een hostal gereden (had ik onderweg via internet geregeld). Prima plek vlakbij het centrum. Indruk van Beijing: moderne stad, niemand valt je lastig of kijkt naar je, weinig mensen die (fatsoenlijk) Engels spreken, veel verkeer maar weinig getoeter, veel fietsers met korfjes met verkoopwaar erin, mannen met blote buiken (rollen hun shirt op), eten op straat, best schoon, drukkend warm, levende wormen en schorpioenen op een stokje (worden dan in frituurpan gebakken).

Eerst heb ik een beetje rondgelopen, omgeving verkend. Prima stad, waar ik me snel thuis voel. Dat niemnd je aanspreekt of lastig valt is erg fijn en als je iemand wat vraagt zijn ze altijd bereid je te helpen. Ben de volgende dag met Aletta gaan shoppen en we hebben heerlijk de hele dag geslenterd, cappucchino gedronken, Chinese hapjes gegeten (geen spinnen en torren, daar hebben we alleen fotos van gemaakt)en uiteraard het nodige is aan onze vingers blijven plakken. Het zou toch zonde zijn als we met lege handen terugkomen in Nederland terwijl het hier een WALHALLA is?

Gisteren naar de Chinese muur geweest. Heb eeb stuk muur gekozen dat nog ruw is, niet gerenoveerd en (dus) niet toeristisch. Eerst5 uur in de busgezeten (file, file, file), toen gelunches en uiteindelijk waren we bij de muur. Wat een geweldig gezicht, enorm gewoon. De gids vertelde ons dat we 9 torens zouden lopen in ongeveer 4 uur, de eerste 5 waren klimmen en klautereren, de laatste afdalen. De eesrte toren was een vreselijk klim, echt stapvoets en bij elke stap dacht ik aan omdraaien. Het was hel zwaar, terwijl ik best een behoorlijke conditie heb. Ik liep met een Schot voorop die wekelijks in Schotland in de bergen wandelde. Uiteindelijk werd het iets makkelijker, we moesten ook door struiken en glibberige paadjes en over losliggende stenen. Na 3 uur bereikten we het eindpunt, zwetend en puffend met uiterst trots! Top uitzichten gehad en super genoten.

Vandaag op tijd op gestaan, naar de Verboden stad gewandeld en onderweg al veel gezien zo op de vroege ochtend. Allemaal Chinezen die in het park oefeningen doen. Tai Chi, I Quong, yoga, werkelijk geweldig. Anderen waren aan het badmintonnen en ik heb ook en aantal groepjes gezien die ' voetbalde' met een pluim van veren. Om 8 uur stond er al een enorme mensenmassa, ben keurig aangesloten en uiteindelijkmging het best snel. Was als een van de eerste binnen en kon heerlijk overal kijken. Ook hier geldt dat alles enorm is, groot en veel. Werkelijk teveel omn in 1 dag te zien. Ben daarna nog de berg opgelopen voor een mooi nuitzicht op de verboden stad. Toen was ik wel gaar, heb nog wat rondgehangen, gegeten en zojuist mijn tas ingepakt (alles past erin). Kortom, de terugreis morgen kan komen. Heb ook weer zin om terug te gaan, heb veel indrukken opgedaan en een prachtige tijd gehad.

Eens even kijken of ik nog wat fotos kan tovoegen. Als het niet lukt, voeg ik ze over een paar dagen toe, als ik weer thuis ben.

Groetjes

Esther