Terug in Ulaan Bataar
Pff, even geleden schreef ik jullie over de aankomst in Mongolie. Inmiddels zijn we een week verder en heel wat ervaringen rijker!
Wat hebben we gedaan? Beginnend in de hoofdstad hebben we verschillende boeddhistische heilige plekken bezocht. Tempels van vele jaren oud, waar de monniken nog dagelijks hun soetras oplezen, bidden en mediteren. Mensen lopen af en aan. Je gaat de tempel binnen (niet op de drempel staan) en dan kloksgewijs, dus van links naar rechts, loop je de tempel door. Je passeert gebedsmolens (3x draaien, natuurlijk rechtsom), de heilige boeken gewikkeld in satijnen doeken, tal van boeddhistische afbeeldingen (soorten Goden die aanbeden worden, mannen en vrouwen), taarten van suikerwerk met koekjes erop (offer), geld wordt tussen de boeddha's gestoken, kleurrijke vlaggetjes, wierrook, en natuurlijk boeddha prominent in het midden. Dit alles omgeven door prevelende monniken die langzaam bladerend hun verzen opzingen. Je loopt achteruit de tempel uit, nooit met je rug naar boeddha! Een indrukwekkende gebeurtenis, zeker voor de eerste keer. We hebben gesproken met een monnik, over zijn leven en samen met hem een meditatie gedaan. Heel bijzonder.
Zeer indrukwekkend was het bezoek aan de sjamaan. Een man van 75 (lange grijze baard en dito haren met vlechtje) kwam tevoorschijn uit een van de kamers. Spannend! We schreven onze namen in het Mongools. Hij ontvouwde een lapje metgekleurde steentjes enschelpjes. In een kommetje zaten botjes en andere fetish achtige voorwerpen die werden overgoten met wodka en melk. Hij las onze ziel en vertelde iets over ons levenspad. Hij las dit 'uit de wolken' waar tekens in verschenen die te maken hadden met ons leven. Bijzonder! Op een gegeven moment trok hij zijn Sjamanenkleding aan (kleurige jas, leren hoed met schelpen, soort toverstaf met veren eraan en allerlei knookjes enzo). Hij prevelde van alles, keek in de spiegel en sloeg op de trom om ons levenspad vrij te maken van obstakels....toen kwam hij voor me staan en ik moest mijn hoofd buigen en opeens spuugde hij een straal wodka met melk in mijn nek. Had ik niet op gerekend, maar bleef doodstil zitten. Met de toverstaf met repen stof eraan ging hij over mijn hoofd om al het kwaad te verdrijven. Hij 'zegende' nog koekjes en snoepjes die we voor de avond moesten nuttigen (uiteraard gedaan je weet maar nooit). Op het laatst, toen ik hem bedankte, streek hij over mijn hoofd en gezicht en gaf een enorme klap op mijn kaak. Ik had dat al bij Aletta gezien, dus was erop bedacht, maar het kwam evengoed hard aan. Schoot ook wel in de lach, al was het maar van angst of onzekerheid (maf hoor dat je je door een wildvreemde Sinterklaas laat slaan en ook nog denkt dat het goed is).
Kortom het was een enerverende ervaring. We kregen nog wierrook mee om ons huis te zegenen en de andere helft om onszelf mee in de smeren.
We zijn vervolgens een paar dagen op het platteland geweest. In een Russische bus, echt geweldig. Als je de stad uitgaat is het meteen groen, de wolken knetterblauw met prachtige wolken. We hebben op verschillende plekken tempels bezocht en bij nomadenfamilies geslapen. De eerste keer een ger (vilten tent) binnen komen is vreemd. Niet groot en toch ook weer wel. Iets van 6 of 8 meter doosnee met rechts de keuken (kastje met borden) an links de mannenkant. Dit verschilt overigens van regio. In het midden steevast een houtkachel (hebben we een paar keer gestookt, het is best kil snachts) en drie bedden. Natuurlijk komen kinderen naar je toe en wij hebben tal van spulletjes bij ons om de kinderen voor ons te winnen! Nagellak doet het altijd goed...zelfs bij moeder des huizes. Was 64 jaar en had nog nooit nagellak op gehad.
Als laatste (ze gaan sluiten hier) nog even dit: Nederland moest voetballen en wij hadden de enige ger met een tv!! Waren er nog Nederlanders in de buurt die graag de wedstrijd wilde zien en kwamen ons vragen of wij wilde ruilen Nee! We hebben toen van onze ger de Holland-ger gemaakt, met entree: bier met chips, een Mongools spelletje met botjes of 5 doller pp. Lachen!! Om half 3 snachts kwamen 2 Nederlanders kijken en de eertse helft konden we zien en toen was de accu leeg. Spannend...De volgende dag hoorden we de uitslag. Nederland gewonnen!
De finale kunnen we in Ulaan Bataar zien: er zijn grote schermen in de stad hebben we gehoord.
Zo beste mensen, ik stop ermee.
Groetjes
Esther
Reacties
Reacties
Hier is het zo langzamerhand tropisch heet geworden. Het hoofd maar koel houden en ik wens je alle plezier in Ulaan Bataar.
Ha Esther, wat een geweldig verhaal. Als je die man nu had terug geslagen wat dan ha, ha. Ja maf he, je hebt dan toch respect voor zijn ritueel.
Het is wel te gek om dat mee te maken. het zijn hele andere religies en rituelen als in Afrika of niet. Ik lees graag je volgend verhaal en je zal inmiddels wel hebben begrepen dat Nederland tweede is geworden. Maar datis echt niet belangrijk. Veel plezier.
heel veel Groetjes Annet
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}